





Heraldiek Wapens 
Een tabberd is een begrip dat verwijst naar de heraldiek. Het staat voor de geborduurde wapenrok van een wapenkoning of persevant.De wapenrok vertoont het wapen van de heer die men dient. In de middeleeuwen waren de op deze wijze geklede personen onschendbaar. Zij functioneerden als boodschappers in en buiten hun gebied, zowel in vredes- als oorlogstijd. Aanvankelijk waren de tabberds van een soepele stof gemaakt volgens de heersende mode. Vanaf de tweede helft van de 15e eeuw zijn ze zo zwaar geborduurd dat zij stijf zijn en een duidelijk zicht geven op het wapen van hun heer. In Engeland en Schotland worden tabberds nog geregeld gedragen door herauten. In Spanje waren zij bij de inhuldiging van de Spaanse Koning Juan Carlos te zien. In Nederland traden bij de inhuldiging van Koningin Juliana in 1948 voor het laatst in tabberds geklede herauten op.

Bij ceremoniële gelegenheden wordt Lord Lyon vergezeld door de wapenofficieren van Hare Majesteit, die allemaal lid zijn van het Koninklijk Huis. Ze zijn momenteel Rothesay Herald, Snawdoun Herald en Marchmont Herald, Ormond Pursuivant, Dingwall Pursuivant en Unicorn Pursuivant. Een tabberd is het geborduurde gewaad van een Wapenkoning, heraut . In de middeleeuwen werden de op deze wijze geklede boodschappers als onschendbare dragers van brieven en mondelinge mededelingen tussen edelen die met elkaar in oorlog waren gebruikt.

Het woord tabberd wordt ook gebruikt als alternatieve benaming voor de toga.


Ten onrechte noemt men soms ook de dalmatiek van de diaken in de Rooms-Katholieke Kerk een tabberd. Ook de Noord-Nederlandse volksmond spreekt ten onrechte van tabberd in plaats van koorkap, een ander liturgisch kledingstuk. Dit laatste gebruik ziet men ook in het alombekende bekende kinderliedje Sinterklaas goedheilig man: daar wordt aan Sinterklaas, in veste van vertegenwoordiger van de Katholieke Kerk, gevraagd zijn beste tabberd an te trekken.

Ook de stad Antwerpen in België kende een Wapenkoning, zoals vele Baronachtige, Grafelijke en Hertogelijke stukken pachtgrond.


Bovenstaande wapenrokken van de Wapenkoningen van en het Heilige Roomse Keizerrijk en die van Keizer Franz I Stephan van Oostenrrijk. Schitterende creaties van de toenmalige ontwerpers(sters)en een lust voor het oog. De makers uit die tijd verstonden hun stiel buitengewoon goed.
Er zijn nogal wat fraaie wapenrokken in omloop, zie onderstaande creatie.



De tabberds zijn zo zwaar geborduurd dat zij stijf zijn en een duidelijk zicht geven op het wapen van hun heer. In het Verenigd Koninkrijk worden tabberds nog geregeld gedragen en in Spanje waren zij bij de inhuldiging van de Spaanse koning Juan Carlos te zien. In Nederland traden bij de inhuldiging van Koningin Juliana in 1948 voor het laatst in tabberds geklede herauten op. Bij de inhuldiging van Koningin Beatrix in 1980 droegen zij een rokkostuum, c.q. avondtoilet.



Er zijn talloze verschillende tabberds die werden en worden voor diverse doeleinden vervaardigd. De een is nog fraaier en prachtiger dan de andere. Het ligt er maar aan in welk werelddeel je bent geboren. Zoals bovenstaande laat zien zijn er nog wat verschillen tussen de Tabberts. Zeker m.b.t. de Dalmatiek in de R.K. Kerk en de Wapenrokken die gebruikt werden bij de Hoge Adel.

.jpg)
 uit 1675.jpg)
Een toga, soms ook tabbaard genoemd, is een wijd, lang gewaad dat gedragen wordt door kerkelijke of wereldlijke hoogwaardigheidsbekleders. Deze ceremoniële kledij benadrukt hun waardigheid en hun ambt. In de Katholieke en Oosterse Kerken wordt deze kleding Gedragen als ambsgewaad. Ruim ambtsgewaad met wijde mouwen. In de protestantse kerken is de toga geen algemene, maar nog wel veel voorkomende dracht van de dominee. Ten tijde van de Reformatie werden de misgewaden van de predikanten afgeschaft.




Liturgie is het geheel van vooorgeschreven gebeden, cerenomiën en handelingen die een ere-dienst uitmaken. Zo kan men praten over een Katholieke en een Oosterse etc. Het woorde Liturgie is afgeleid van het Griekse woord λειτουργία (leitourgia), dat "volksdienst" betekent. In de Griekse stadstaten werd dit woord gebruikt voor een publiek goed dat een rijke burger uit eigen middelen financierde, ofwel vrijwillig of omdat het door de wet werd verplicht. Voorbeelden hiervan waren het bekostigen van zangers bij een opvoering en het uitrusten van een oorlogsschip. In Athene wees de stadsraad liturgieën toe aan de rijken en er was ook een wet waarmee een man die een liturgie opgedragen kreeg terwijl een nog rijkere man nog geen liturgie had vervuld, deze laatste mocht uitdagen om ofwel de liturgie uit te voeren of goederen met hem uit te wisselen.
Copyright: 2008 - 2026: All rights reserved. Development by Henri, Webmaster De Huizen van Oranje en Nassau.